Beyaz



Aslında tek bir renk vardı. O da "beyazdı".
Tüm ruhunu saydam bir bulutla kaplayan, 
                       ve serin bir yaz akşamında sırtına hafifçe aldığın,
                                     inceden, ipekten bir şaldı.
Gökyüzünü daha derin bir maviyle görebildiğin
                     ve dürbünsüz bir netlikle yıldızları içine çekebildiğin,
                                                    yalansız bir "günaydın" içinde   uyanabildiğin,
                                                                   yatağının en rahat kenarıydı.

Aslında tek bir renk vardı. O da "beyazdı".
Fırçana aldığın her darbeyi suskunluğuyla tuvale aktarırken,
            tüm aldanmışlıklarını temize çekip
                              suya karıştırırdı.
Griye kaçan her tonunu pamuklarla sarar,
                                    tüm siyahlara inat,
                                              usulca içinde yıkanırdı.
Ve sonra zıtlıklarıyla barışır, 
        yalanlarını midye kabuklarından bir bir çıkarırdı.
Yalnızlığıyla en çok karıştığı anda,
        tüm masum ve çocuksu oyunlarıyla,
                      yetişkinliğinin yakasına yapışırdı.


Aslında tek bir renk vardı. O da "beyazdı"...


                                                                        





Yorumlar

  1. Harika bir yazı olmuş eline ve yüreğine sağlık. Harika yeni yazılar geleceğine eminim🙏🙏

    YanıtlaSil
  2. İçimizdeki zıtlıkları ,ama yıne de özümüze dönüp içimizdeki masum cocugu kucaklayışımızı ne de guzeĺ anlatmışsin,,,,,

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gerçekten Şimdi mi?

Kendine Yakınlaşma

Kabul